پروتکل‌های لیکوئید ری‌استیکینگ ۲۰۲۶: حداکثر بازده

خلاصه: در سال ۲۰۲۶، توکن‌های لیکوئید ری‌استیکینگ (LRT) از استیکینگ استاندارد به عنوان روش اصلی تعامل با اتریوم پیشی گرفتند. این مقاله اکوسیستم بالغ EigenLayer، خطرات اسلشینگ آبشاری (Cascading Slashing)، و چگونگی استفاده سرمایه نهادی از ری‌استیکینگ برای ایمن‌سازی سرویس‌های فعال تأیید شده (AVS) و کسب بازده دو رقمی را بررسی می‌کند.

مقدمه

در سال ۲۰۲۴، "ری‌استیکینگ" غرب وحشی بود. در سال ۲۰۲۶، به استاندارد تبدیل شد. مفهوم ساده اما انقلابی است: ETH که شبکه اتریوم را ایمن می‌کند بردارید و آن را برای ایمن‌سازی سایر پروتکل‌ها (اوراکل‌ها، پل‌ها، لایه‌های داده) در ازای پاداش‌های اضافی "مجدد استیک" (Re-stake) کنید.

اکنون، پروتکل‌های لیکوئید ری‌استیکینگ کارایی سرمایه را آزاد کرده‌اند. سرمایه‌گذاران مجبور نیستند بین امنیت اتریوم و بازده دیفای انتخاب کنند. آن‌ها می‌توانند هر دو را داشته باشند، پیچیده شده در یک توکن نقد که قابل معامله یا استفاده است.

بلوغ اکوسیستم EigenLayer

EigenLayer پیشگام بود و تا سال ۲۰۲۶ به "لایه صفر" واقعی برای سرویس‌های غیرمتمرکز جدید تبدیل شد. اوراکل‌های جدید نیازی به راه‌اندازی مجموعه اعتبارسنج‌های خود ندارند (که هزینه میلیونی دارد)؛ آن‌ها به سادگی امنیت را از استخری ۸۰ میلیارد دلاری از ETH ری‌استیک شده در EigenLayer "اجاره" می‌کنند.

چشم‌انداز توکن‌های LRT

مکانیسم "بازده انباشته" (Stacked Yield)

در دنیای قدیم (۲۰۲۳)، شما ETH استیک می‌کردید و حدود ۳.۵٪ دریافت می‌کردید. در دنیای جدید (۲۰۲۶)، پشته به این صورت است:

1. لایه پایه: پاداش‌های استیکینگ اتریوم (~۳٪)
2. لایه ری‌استیکینگ: کارمزد AVS (در دسترس بودن داده، خدمات اوراکل) (~۴-۶٪)
3. لایه دیفای: وام دادن LRT در Aave یا Morpho (~۲-۳٪) کل APY: حدود ۹-۱۲٪ روی یک دارایی "بدون ریسک" (به استثنای ریسک قرارداد هوشمند).

پذیرش سازمانی: ظهور "AVS"

مؤسسات فقط LRT نمی‌خرند. آن‌ها سرویس‌های فعال تأیید شده (AVS) را راه‌اندازی می‌کنند.

• JP Morgan Onyx از AVS برای تأیید اثبات‌های تسویه فرامرزی استفاده می‌کند.
• Visa یک AVS را برای نهایی کردن پرداخت‌های با فرکانس بالا اجرا می‌کند. این شرکت‌ها به ری‌استیک‌کنندگان بازدهی پرداخت می‌کنند تا عدم نیاز به اعتماد (Trustlessness) و امنیت شبکه‌های خصوصی خود را تضمین کنند و شکاف بین عملیات TradFi و امنیت غیرمتمرکز را پر کنند.

خطر: "اسلشینگ آبشاری" (Cascading Slashing)

فیل در اتاق ریسک اسلشینگ است. اگر اعتبارسنج‌ها بدرفتاری کنند، ETH ری‌استیک شده را از دست می‌دهند. یک اعتبارسنج ممکن است ۱۰ AVS مختلف را ایمن کند. یک باگ کلاینت در یک AVS می‌تواند از نظر تئوری باعث رویداد اسلشینگ آبشاری در سراسر سیستم شود.

• کاهش ۲۰۲۶ (Mitigation): پروتکل‌های مدرن LRT از "استخرهای ایزوله" (Siloed Pools) استفاده می‌کنند. AVSهای پرخطر ایزوله می‌شوند، بنابراین اگر شکست بخورند، استخر اصلی را تخلیه نمی‌کنند.

سوالات متداول (FAQ)

س: آیا eETH امن‌تر از stETH است؟ ج: خیر. ریسک بیشتری دارد. stETH فقط اگر اتریوم شکست بخورد پایین می‌آید. eETH اگر اتریوم شکست بخورد، یا EigenLayer شکست بخورد، یا یک AVS خاص شکست بخورد، پایین می‌آید. بازده بالاتر حق بیمه این ریسک‌های اضافی است.

س: آیا می‌توانم فوراً آن‌استیک (un-stake) کنم؟ ج: در سطح پروتکل، EigenLayer یک دوره ۷ روزه را اعمال می‌کند. اما چون LRTها نقد هستند، می‌توانید فوراً در Uniswap مبادله کنید (معمولاً با لغزش جزئی).

س: AVS چیست؟ ج: سرویس فعال تأیید شده (Actively Validated Service). هر سیستمی که نیاز به تأیید دارد (اوراکل، سایدچین، پل). به جای ساخت ماینر/اعتبارسنج خودتان، به ری‌استیک‌کنندگان در EigenLayer برای انجام آن پول می‌دهید.

س: آیا باید نود (Node) اجرا کنم؟ ج: خیر. پروتکل‌های لیکوئید ری‌استیکینگ عملیات نود را مدیریت می‌کنند. شما فقط توکن‌ها را نگه می‌دارید.

س: چرا Puffer و Renzo؟ ج: Puffer روی امنیت (ضد اسلشینگ) تمرکز دارد، برای ایمن‌سازی مبالغ بزرگ خوب است. Renzo روی بازده بالاتر و راحتی L2 تمرکز دارد، برای معامله‌گران فعال دیفای خوب است.

نتیجه‌گیری

لیکوئید ری‌استیکینگ امنیت اتریوم را به یک کالای درآمدزا تبدیل کرده است. برای سرمایه‌گذاران ۲۰۲۶، نگه داشتن ETH "برهنه" مانند پنهان کردن پول زیر تشک است. اقتصاد ری‌استیکینگ تضمین می‌کند هر "gwei" از ارزش برای ایمن‌سازی نسل بعدی وب غیرمتمرکز کار می‌کند.